شهرام سردار : انگشت اشاره آقا اين بار نسرين را نشانه گرفت

انگشت اشاره آقا اين بار نسرين را نشانه گرفت

شهرام سردار

حمله هماهنگ شاخه‌های رسانه‌ای وابسته به نيروهای امنيتی (بخوانيد بيت رهبری) به نسرين ستوده، جدای از جنبه غير اخلاقی آن از جنبه ديگری نيز واجد اهميت است. اين که يک سری رسانه مدعی اسلام و رهبري، پا بر روی بديهيات اخلاقی و حتی منويات! رهبری بگذارند و به زنی شريف اما اسير در زندان به شکلی بی شرمانه اتهامات اخلاقی بزنند اتفاقی تازه نيست. در اين نوشته ضمن ابراز انزجار از ماهيت اين کار، قصد بر توجه دادن به موضوع از زاويه‌ای ديگر است. 
مجموعه‌ای از وقايع، وضعيت نسرين ستوده را به طور مشخص به وضعيتی ويژه تبديل مي‌سازد. نسرين ستوده مستقل از جريانات سياسی روز، اکنون به سمبل مقاومت و آزادگی برای بسياری از مردم ايران تبديل شده است. نام نسرين ستوده تداعی کننده روحيه آزادگی است که برای آرمان خود و آن چه به آن معتقد است، چون کوه در برابر انسان‌های مسلح به انواع قدرت‌های ظاهری اما تهی از هرگونه قدرت واقعی ايستاده است. گرچه به ناحق اسير دست زندانبانان گرديده است اما برای برقراری قانون در همان زندان هم با روی آوردن به اعتصاب غذا مبارزه مي‌کند. به خاطر داريم زمانی که مي‌خواستند چادر را به اجبار بر او تحميل کنند، از حق ملاقات خود انصراف داد تا بگويد برای محقق شدن آن چه به آن اعتقاد دارد، درس ايثار را نيز به خوبی آموخته است. در فرصت کوتاه مدت ملاقات در دادگاه و در حالی که دستبند در دست دارد، با در آغوش کشيدن همسر خود به همه درس وفاداری و عشق مي‌دهد. و در کنار همه اين‌ها او زنی بي‌ادعاست که اگر اصرار جمهوری اسلامی بر آزار رسانی و نهايتا اسير کردن او نبود، او اکنون کماکان ساکت و بي‌ادعا شغل خود، يعنی وکالت را دنبال مي‌کرد. همين ويژه بودن نسرين ستوده است که او را در کانون توجه همگان و من جمله بيت رهبری قرار داده است. 
جمهوری اسلامی در تب و تاب ورود به فضای انتخابات رياست جمهوری قرار دارد. حکومت به شدت از تجربه قبلی در اين خصوص هراسان است و به هيچ وجه نمي‌خواهد آن را مجددا تجربه کند. چند روزی نمي‌گذرد که آيت الله خامنه‌ای در اظهار نظری بی سابقه علنی شدن اختلافات را «خيانت» دانست. به ياد داشته باشيم که درواقع همين علنی شدن‌برخی وقايع در جريان مناظره‌های تلويزيونی بود که آتش بر انبار باروت جمهوری اسلامی انداخت. به وضوح روشن است که رهبر جمهوری اسلامی برای کنترل هرچه بيشتر فضای انتخاباتی کمر خويش را محکم بسته است. از ديگر نشانه‌ها قانون جديد به تصويب رسيده برای نامزدی رياست جمهوری است که عملا دو يا سه لايه فيلتر جديد برای مطمئن شدن از بی دردسر بودن نامزدها تعيين کرده است. اما نشانه‌ها به موارد ذکر شده محدود نمي‌گردد. دستگيری حدود 60 نفر (از جمله مهدی خزعلی) در جلسه سران اهل قلم نيز پيام واحدی را ارسال مي‌کند. جمهوری اسلامی هيچ گونه اقدامی خارج از فضای مهندسی شده مطلوب خود را تحمل نمي‌کند. 
در اين ميان اما، يک زن به نام نسرين ستوده، در داخل زندان بازی را بر هم مي‌زند. اقدام او که خيلی ساده درخواست حق قانونی خود است که به رسانه‌ها کشيده مي‌شود. اندکی بعد نه زن زندانی ديگر پس از ارسال نامه به رييس قوه قضاييه دست به اعتصاب غذا مي‌زنند، با اعتراض به برخورد غيراخلاقی هنگام تفتيش بدنی. وضعيت نگران کننده نسرين ستوده و ديگران به گوش مقامات بين المللی مي‌رسد. گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل از موضوع مطلع مي‌شود و پارلمان اروپا جايزه ساخاروف را به او و جعفر پناهی مي‌دهد. معنای ديگر اين اتفاق اين است که از نظر پارلمان اروپا اينان قهرمانان امسال دفاع از آزادی بيان و حقوق بشر هستند. الان ديگر نسرين ستوده در اوج توجه رسانه‌ها قرار دارد. هيات پارلمانی اروپا برای سفر خود به ايران پيش شرط مي‌گذارد و آن ملاقات با نسرين ستوده و جعفر پناهی در زندان است. درخواستی که جواب آن از قبل معلوم است و بنابراين سفر هيئت پارلمانی لغو مي‌شود. نسرين ستوده (وجعفر پناهی) الان ضربه خود را به جمهوری اسلامی زده‌اند. واکنش جمهوری اسلامی از قبل معلوم است: تخريب بر عليه نسرين ستوده. 
گرچه تخريب کردن افراد با ايراد انواع اتهامات اخلاقی اتفاقی جديد نيست اما طرح آن بر عليه يک زن، ‌آن هم زنی که اکنون در عالي‌ترين سطوح در کانون توجهات قرار دارد، پيامی در دل خود دارد. نسرين ستوده ديگر الان يک زندانی سياسی معمولی نيست. حکومت بلافاصله واکنش نشان مي‌دهد تا چهره او را در داخل کشور تخريب کند. چرا که طرح شدن مسائل حقوق بشري، حقوق زنان و سمبل شدن افراد هزينه‌های زيادی را به حکومت تحميل خواهد کرد. همه اين اتفاق‌ها در چارچوب فضای انتخاباتی رياست جمهوری معنا مي‌يابد، انتخاباتی که آيت الله خامنه‌ای نشان داده که در مهندسی کردن آن عزمی جزم دارد، به خصوص در مواردی خاص مثل نسرين ستوده که با توجه به فضای سياسی و هرم قدرت در ايران و همچنين موقعيت منحصر به فرد نسرين ستوده، تصميم‌گيری در مورد او مسلماً از جايی خارج از بيت رهبری صورت نگرفته است. 

15 آبان 1391
************
منبع: سایت «روشنگری»
Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: