ضارب زنان جهرم: یک روحانی گفته بود ریختن خون بدحجاب مباح است

فردی که با چاقو به زنان جهرم حمله می‌‌کرده دستگیر شده. گفته می‌شود او یک بسیجی ۲۲ ساله و پدرش نیز یک سرهنگ پاسدار بسیج است. ضارب گفته از یک واعظ روحانی شنیده که «خون زنان بد‌حجاب مباح است» و او دست به عمل زده است.

Basiji

گروهی از بسیجیان ایران

سایت سحام نیوز که به مواضع مهدی کروبی نزدیک است با انتشار گزارشی می‌نویسد که طی هفته گذشته ۱۱ مورد حمله به زنان و دختران شهرستان جهرم صورت گرفت که باعث ترس و وحشت عمومی در این شهر شده است. این سایت جزئیاتی از اعترافات یک فرد بسیجی دستگیرشده منتشر کرده است

پیش از آن مقام‌های محلی و امام جمعه جهرم نیز حمله با چاقو به دختران جوان در این شهر را تایید کرده‌ بودند. حجت‌الله رضایی سرپرست فرمانداری جهرم و رییس شورای تامین این شهرستان روز شنبه (۸ آذر / ۲۹ نوامبر) به خبرگزاری دولتی ایران (ایرنا) گفت: «با تلاش نیروهای امنیتی، انتظامی، قضایی، بسیج و نیروهای مردمی در مدت کمتر از ۷۲ ساعت عامل ناامنی و ایجاد مزاحمت، دستگیر شد.»

به گزارش سحام نیوز، فرد ضارب که پنجشنبه ۶ آذر دستگیر شده، جوانی است ۲۲ ساله به نام محمد بهشتی‌فر که عضو بسیج قطب‌آباد از توابع جهرم است.

به گزارش همین منبع، گفته می‌شود پدر ضارب، سرهنگ پاسدار جلیل بهشتی‌فر (جلیل اسفریزی) است که در حال حاضر فرمانده بسیج قطب‌آباد، روستایی در فاصله ۱۰ کیلومتری جهرم است.

سحام نیوز می‌افزاید که طی دو روز گذشته برخی افراد و محافل تلاش کرده‌اند وابستگی ضارب به بسیج را انکار کنند، اما در سوابق و فعالیت‌های این فرد در بسیج قطب‌آباد جای تردید نیست.

سرپرست فرمانداری جهرم و رییس شورای تامین این شهرستان پس از اعترافات ضارب گفته است: «ضارب به عمل قبیح خود مبنی بر حمله با چاقو به چند زن اقرار کرده و در حال حاضر تحت نظارت دستگاه انتظامی و قضایی است.» حجت‌الله رضایی تاکید کرد که با هر گونه ناامنی و کسانی که قصد اخلال در نظم عمومی را داشته باشند به شدت برخورد خواهد شد.

«ریختن خون بدحجاب مباح است»

ضارب محمد بهشتی‌فر در اعترافات خود گفته است، حمله با چاقو به زنان و دختران جهرم را پس از شنیدن صحبت‌های یکی از روحانیون که «ریختن خون بدحجاب را مباح شمرده است» انجام داده و هدف وی «اقدام عملی برای نهی از منکر» بوده است.

فرد ضارب در بازجویی‌های اولیه، هدف خود از این اقدامات را مبارزه با بدحجابی ذکر کرده و گفته است اهداف وی زنان و دخترانی بوده‌اند که حجاب کامل با چادر نداشته و پوشش مانتو داشته‌اند.

گفته می‌شود مقامات محلی پس از شناسایی فرد ضارب و اعترافات او، بلافاصله گزارشی مبنی بر «عدم سلامت روانی» وی تهیه کرده و برای تایید به پزشکی قانونی ارسال کرده‌اند تا از هرگونه مجازات شدید قضایی فرد ضارب جلوگیری به عمل آید.

درتمامی موارد، ضارب با چاقو به باسن دانشجویان دختری زده بود که با مانتو تردد می‌کرده‌اند. گفته می‌شود ناامنی‌های جاری در شهرستان جهرم باعث شد که درنهایت دانشجویان از روزچهارشنبه کلاس‌ها را تعطیل کنند.

30.11.2014

*********

منبع: وبسایت دویچه وله فارسی

http://www.dw.de/%D8%B6%D8%A7%D8%B1%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%87%D8%B1%D9%85-%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%D9%86-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%AF%D8%AD%D8%AC%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%AD-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/a-18102752

Advertisements

آیدا پایدار: یک سطل انتقام

«یک سطل انتقام»

پاشید روی بومِ زن شب شومِ زوزه را

گرگی که نقش می زند، پیوسته تا کجا؟

هی می زند هی می زند با نامی از خدا

رگ تا رگِ زیباترین گل های خانه را

هی سطل سطلِ زهر او خورشید را گرفت

فیروزه های کاشی و هی حوضِ بغض ما

یخ بسته شعر از غربتت ای خواهر عزیز

ای واژه واژه ترس از ناامنِ کوچه ها

پاشید روی عطر تو یک حادثه مهیب

هی سطل سطل مرگ را عمدا چه بی صدا

حالا که صورت پاک شد از ذهن آینه

:طرح سوالِ «من کی ام » ؟ هویتی جدید

هی زوزه زوزه تا کنون تکرارِ نقشه ها

تاول شدن در گرگ ها همراه با اسید

هی نور را ورق زد و خورشید را جوید

سطلی که رو به آینه هِی زوزه می کشید

:!کافیست ای گل های پرپر دم فرو بستن

!آه ای ستمگر! ای خبیث آه ای همه پلید

سر میکشی زیبایی ام مستی ز نابودیم

زالوی پیر خانگی!مکر تو را که دید؟

وقتی خدا از ریش تو هی شعله میکشید

هی ضربه ضربه زد مرا با آیه ی جدید

هی لخته لخته خون «ما» هشدار شد، ندید

خشمی که از بغض ستم تا انفجار سرخ

فواره زد از رودِ رگ تا معبر سپید

گرم از صدای سرخ خود دیگر نترسیدن

حالا که تیغستان جهلت را رگم برید

رگ تا رگ زیباترین گل های خانه را

من بار دیگر ریشه ها را می دهم نوید

آیدا پایدار(فا) 22 اکتبر 2014

****

منبع: وبسایت سازمان زنان هشت مارس

http://8mars.com/browsf.php?c=1106&Id=404

 

اسیدپاشی‌های سازمانیافته تنها و تنها مقاومت زنان سازمانیافته را به مصاف می‌طلبد

acidpashi

اسیدپاشی‌های سازمانیافته تنها و تنها مقاومت زنان سازمانیافته را به مصاف می‌طلبد

نوشته: پویان.م

مقدمه:

اوضاع حاکم بر روند جهانی نظام سرمایه‌داری در تقابل با نیروهای بنیادگرای مذهبیِ اسلامیست تاثیر تعیین کننده‌ای بر سیر تحولات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی اوضاع ملی/داخلی جامعه و به‌ویژه تعیین سیاست از طرف سران رژیم مرتجع در خاورمیانه را دارد. تقابل مشخص محدود کننده داعش با منافع استراتژیک نظام سرمایه داری-امپریالیستی جهانی در سوریه و به‌طور خاص در کوبانیِ کردنشین نیروی محرکه‌ی پیوستن زنان کرد به خط مقدم جبهه را شامل می‌شود. مدل زنان کرد مسلحِ بی‌حجاب در تقابل با داعش، نیروی محرکه‌ای گردیده است که رژیم‌های ارتجاعی بی‌ثبات منطقه از جمله جمهوری اسلامی به سرکوبی زنان با استفاده از یکی از هولناکترین گزینه های ضد زن/ضد بشری در استفاده از اسید پاشی کشانده شوند.

به عبارت دیگر رژیم های ارتجاعی از جمله جمهوری اسلامی با دیدن زنان جنگجوی بی‌حجاب مسلح کوبانی در تلاش‌اند تا زنان ایران را با اسید پاشی کیش و مات نموده و به بهتان کشانند و مادر ریحانه جباری این قربانی قوانین و سیاست‌های جامعه و حکومت مردسالار به درستی گفت که؛ پیام جمهوری اسلامی به دختران و زنان این است که اگر مردی خواست به شما تجاوز کند بپذیرید و از خود دفاع نکنید.

اسیدپاشی و اعدام چماق هولناکی است تا به زنان جوان و شورشگر ایران «بفهمانند» که تحت هیچ شرایطی نباید زنان مسلح کوبانی را برای دفاع از حقوق خود مدل برخورد خویش قرار دهند آن‌هم در شرایط کنونی و با رفتارهای «بد حجابانه»، قوانین بنیادگرایان حاکم نظام سرمایه داری- اسلامی را به چالش گیرند. حاکمان ضد زن جمهوری اسلامی بدرستی بیم دارند که اگر جلو زنان به ضرب اسید گرفته نشود، در «روز مبادا» که دیر یا زود به خاطر کارکرد تضاد اساسی نظام سرمایه داری(بین مالکیت خصوصی سرمایه داری بر ابزار تولیدی و تولید اجتماعی) همین زنان به عنوان نیروهای اجتماعی مطرح در جامعه در یک انقلاب مسلحانه در جبهه مقدم انقلاب اجتماعی تحت رهبری حزب پیشتاز پرولتاریا قرار گیرند، و نظام حاکم را سرنگون نمایند.

Kubane-women

چه کسی مجرم است و چه کسی قاضی؟

نیروی‌های «ناشناس» مدتی پیش اقدام به اسید پاشی بر روی زنانی کردند که استاندارد‌های حجاب اسلامی را رعایت نمی‌نموده‌اند و از منظر نگاه خود حاکمین می‌شود از اینها به عنوان زنان بد حجاب نام برد. بگذریم از اینکه اساساً از منظر بخش بزرگی از زنان و حتی مردان جامعه و شاید خود قربانیان، اساساً خودِ مقوله‌ی حجاب امر بدی است. اما تمام نشانه‌های این وقایع حاکی از آن است که اقدام به چنین امری، یعنی اسیدپاشی بر روی زنان که  نیمی از جامعه را شکل می‌دهند نه تنها توسط نیروهای «ناشناس»، که اتفاقاً به توسط نیروهای کاملاً خودی(برای حکومت) و به معنای تهاجم خشونت‌بار بر علیه زنان صورت پذیرفته است.

بی‌تردید اقدام به این کار هرچند در عمق خود دارای وجه تشابه با انتقام‌های شخصیِ از این نوع است، اما ارتکاب آن به صورت متعدد نشان از آن دارد که این عمل به شکل سازمانیافته مشخصاً بر علیه آن بخشی از جامعه است که قوانین دینی را پس زده است. پس بدین جهت این عمل سازمانیافته را می‌توان به نوعی تقابل نیروی مذهبی بر علیه نیروی غیر مذهبی جامعه دانست و البته با خاطر داشتن این نکته که مذهب نقشی تعیین کننده را در حکومت داشته، حال آنکه جریانات غیرمذهبی یا ضد مذهبی در این دستگاه به عنوان بخشی از قدرت حاکمه به رسمیت شناخته نمی‌شوند.

gasht-ershad-iran

اما با توجه به سرکوبی هرگونه سازمانیابی ضد مذهبی در چند دهه گذشته که غیرحکومتی نیز محسوب می‌گردند، در درون مناسبات حکومتی جمهوری اسلامی که صدالبته زنان در آن نقشی ایفا نمی‌کنند یا دست‌کم از منظر منافع زنان در آن نقشی ندارند، می‌توان چنین ابراز نمود که این عمل با فرم سازمانیافته و هدف دینی/مذهبی در سمت حکومت(فرم) اسلامی(محتوا) قرار دارد، که در غیر این صورت و در طول این چند دهه چنین جریانات و اعمالی مجال رشد، تکرار و ابراز وجود پیدا نمی‌کرد. به تعبیری بحث بر سر آن است که این نیروها نه تنها «ناشناس» نیستند، بلکه نیروهایی هستند که تاریخاً برای خلق‌های ایران آشنا بوده و پای محکمی نیز در نظام جمهوری اسلامی دارند. در واقع این اسید پاشی‌ها از فرهنگ زن ستیزی سرچشمه می‌گیرد که توسط فرهنگ مردسالارانه رژیم جمهوری اسلامی ظرف بیش از 3 دهه گذشته برای کنترل نیروی انقلابی عظیم نهفته در زنان نهادینه شده است. در این خصوص می توان به پشتیبانی اخیر امام جمعه تهران یعنی احمد خاتمی در حمایت‌اش از حمله‌های وحشیانه به زنان اشاره داشت که ابراز داشته بود «برای مبارزه با بد حجابی باید خون‌های پاکی ریخته شود» و خون پاک را در اینجا می‌توان به معنای خون زنانی دریافت که هر چند خانواده‌هایشان دارای پیش زمینه‌های اسلامی و شاید حکومتی هستند، اما دیگر حاضر نیستند که بدن خود را در تابوت مرده‌ی حجاب دفن کنند!

البته این مسئله را باید گذاشت کنار اظهارات برانگیزاننده‌ی اخیر امام جمعه اصفهان[1] بر علیه زنان و نیز باید توجهی مبذول داشت بر این‌که در ابتدای شکل گیری حکومت اسلامی در اواخر دهه پنجاه و اوایل دهه شصت، برخورد‌های این چنینی برای عقب راندن جنبش زنان و دیگر جنبش های انقلابی و مترقی، اساساً پدیده‌ای سیستماتیک بوده است. یعنی اعمال خشونت بر علیه زنان در جامعه ایران (برای به پس راندن آنان به عنوان زن‌خانه یا بهتر است گفته شود آشپزخانه در حالی که در همین دوران نقش عمده‌ای را در تغییر و تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه بازی می‌کردند و در حال رشد بودند)، آنهم در گستره‌ی اجتماعی و نه لزوماً شخصی آن به عنوان یکی از بنیادی‌ترین وجوه قدرت‌گیری این حکومت، نشانگر آن است که برای شناسایی بانیانیان دور اخیر اسیدپاشی‌های سازمانیافته، نه تنها نمی‌بایست که از مقامات مسئول تقاضای کمک داشت که در واقع باید در میان همانها به دنبال مسببین این عمل شنیع زن‌ستیزانه گشت.

kurdistan-eedam

در واقع می‌خواهم بگویم که نیروی سیاسی و اجتماعی حاضر در اجتماعات اعتراض به اسید‌پاشی ها در اصفهان و یا تهران و مشارکت کنندگان در اعتراضات مشابه، باید بدین امر آگاه باشند که اگر حکومت ایران به عنوان بانی اصلی زن‌ستیزی که در بالاتر نیز بدان اشاره شد (و البته بسیاری نیز خود به این امر کاملاً آگاه هستند) چنانچه موجب تقویت و ادامه کاری چنین اعمالی نشود که حتماً می‌شود، به هیچ سبب موجب تضعیف آنها نیز نخواهد شد که انجام چنین امری برای وی حکم خودکشی را دارد، حال آنکه حاکمیت جمهوری اسلامی با نیروی‌های سرکوبگرِ علنی خود، و در مصاف با جنبش مقاومتِ خاموش زنان ایران، به نفس نفس افتاده و فضا را برای رشد و ابراز وجود نیروهای سرکوبگر غیرعلنی باز گذاشته‌است و در این راستا نه تنها بنای خودزنی را ندارد که هیچ!، بلکه در پی انتقام است، انتقام از زنی که با عدم رعایت حجاب با استانداردهای حکومتی و قانونی، همچون معشوقه‌ای، دست رد بر سینه «عاشق» سابق زده است و حال دیگر این ارتباط، یعنی ارتباط بین نظام مردسالار حاکم بر جامعه و زنانی که در برابر اش به مقاومت در اشکال گوناگون دست زده‌اند، تبدیل به یک نفرت شده است.

مردسالاری مذهبی حکومتی به عنوان سیستماتیک‌ترین جریان ارتجاعی و زن ستیز موجود در جامعه به دلیل شکست در سیاست کپی‌سازیِ نیمی از جامعه، آن هم به گونه‌ای که خود می‌خواسته، یعنی تبدیل کردن زنان به بردگانی گوش به فرمان و نیز به خاطر گرفتار شدن در یک تگنا که حاصل سوخت ساز مناسبات یا مکانیسم درونی سرمایه داری ‌است و چیزی غیر از این هم نمی‌توانست باشد، حس محبت خود را از همان ابتدا به یک حس نفرت کاهش داده و از همین منظر، یعنی سرکوب زنان تا تنزل آنها به ماشین جوجه‌کشی، ارائه‌ی مدل خود‌خواسته تا آن حد که همگان می بایست از آن پیروی کنند و بعدتر با شکست در این سیاست و نیز به دلیل روبرویی با مقاومت زنان، اقدام به سرکوب جنبش خاموش آنان در اشکال گوناگون نموده، و در این خصوص بنای تغییر رویکرد در تبلیغات و اعمال زن‌ستیزانه خود را نیز ندارد، و از همین روی می توان گفت مردسالاری حاکم بر جامعه در برخورد به مسئله جنسیتی پدید آمده در جامعه‌ی سرمایه‌دارانه خود ساخته‌اش، در واقع رویکردی شبه فاشیستی داشته که در برابر جنبش خاموش زنان خود را در ورطه سقوط می‌بیند.

zanan-tazahorat-acidpashi

اما در این بین یک نکته را نیز نباید از یاد برد که سیستم مکانیکی (شبه)فاشیستی، یا فرد و عموم را همانگونه که خود می‌خواهد می‌سازد یا در صورت عدم توفیق گسترده، جامعه را نیز با سیاست قربانی سازی همراه با خود خواهد برد چرا که در مخیلیه این نیرو و در تحلیل ‌نهایی‌اش که شدیدترین گرایشات مکانیکی از منظر سرمایه‌دارانه را در حرکت خود دارد، یک شعار نقش بسته است:

«زنده باد مرگ، مرگ بر عقل«

حاکمیت سرمایه‌داری مردسالار حاکم بر ایران و بسیاری از نقاط دیگر جهان؛ مردگانی که در مسیر تحقق یابی اهداف آنان قربانی شده‌اند(کشته یا همان شهید شده اند) را تا ابد زنده خوانده و در این سه دهه‌ی گذشته از حاکمیت اش، هر جا که با نیروی اجتماعی و یا سیاسی‌ای در برابر خود روبرو شده، یا با تیر خلاص یا با اسیدپاشی، مغز را برای اعمال سیاست غیرعقلانی خود مورد هدف قرار داده است و این است وجه مشترک نیروهای ارتجاعی سراسر جهان که شعار محوری غلیظ شده‌ی افکار آنها همانا شعار زنده باد مرگ و مرگ بر عقل باشد، چرا که در حرکت مکانیکی و ماشینی اینها، موتور محرک جامعه سرمایه‌داری همانا آنارشی بوده، و تعقل در آن جایی ندارد، پس به جاست که بگوئیم ادامه حیات این سیستم عقلانی نیست، چرا که خود نیز بر امر عقلانیت خط بطلان می‌کشد و برای کنترل جامعه‌ای که می‌بایست در جهت سود سرمایه خدمت کند، از هیچ عمل وحشیانه‌ای که منجر به قربانی شدن نیمی از جامعه گردد فرو گذار نیست.

acid attack

آیا بیماران سازمانده می‌بایست که محاکمه شوند؟

طی دوران کش و قوس‌های بعد از وقایع اخیر، در بین فعالین مبحثی مطرح گشته مبنی بر اینکه نمی‌بایست بر دامنه اعتراضات مردمی در هر خصوصی و در این مورد خاص افزوده و می‌بایست که منتظر بازداشت و نیز محاکمه قانونی اسیدپاشان گردید، چرا که ارتکاب این اعمال نه مسئله‌ای عمده که در واقع در نتیجه فعالیت‌های چند فرد مشکل‌دار به‌ظاهر روانی و یا به اصطلاحی دیگر دیوانه است و به همین جهت پاسخ ایشان به سوال مطرح شده آری است. می‌توان گفت که ایشان در یک کلام معتقداند که عدالت از کانال حکومتی در این مورد قابل اجرا است.

خطاب به مدعیان چنین امری ابتدا باید افزود که فرد دارای مشکل‌روانی، نه تنها توانایی یک عمل سازمانیافته و برنامه ریزی شده را ندارد که هیچ!، بلکه به همان دلیل مشکل روانی در هیچ سیستم قضایی‌ای نیز محاکمه نخواهد شد و به همین جهت بحث مطرح شده به توسط این بخش از مدعیون ضد فعالیت اجتماعی-سیاسی، اساساً بحثی دارای تناقض و ورشکسته است.

اما و اتفاقاً از منظر این نوشته، ارتکاب حملات بر علیه زنان «بد حجاب» جریانی است سازمانیافته که حکومت ایران به هیچ عنوان قابلیت، امکان و توانایی برخورد بدان را ندارد چون خود بخش اصلی نیروی زن ستیز را در مناسبات طبقاتی شکل می‌دهد. البته هیچ بعید نیست که حکومت برای خاموش کردن آتش اعتراضاتی که پس از این وقایع رخ داد، سناریوی خویش را با بازداشت و محاکمه چند نفر ارائه دهد و این جنابان نیز حال آنکه مردم را نسبت به اعتراضاتی که در این مدت دامن زده‌اند تقبیح می‌نمایند شروع به حمایت از دادگستری جمهوری اسلامی ایران بنمایند. بخشی از این دسته، به صورت مستقیم، اقتصادی، سیاسی و ایدئولوژیک وابسته به حکومت بوده و هدفشان از چنین اعمالی قطعاً چیزی جز ادای دین خود به کلیت حکومت نیست. اما در این میان، جناح دیگری از ضد فعالین اجتماعی موجودند که به صورت دقیق می توان آنها را به عنوان چپ‌های حکومتی بازشناخت. اینها همانهایی هستند که در انتخابات دور اخیر، بر اساس موازین رفرمیستی خود، آب در آسیاب دشمن ریخته و باد در هاون خلق‌های ایران کوبیدند.

gasht ershad

چنین جریاناتی که به صورت مستقیم یا غیر مستقیم با کانال‌های اطلاعاتی جمهوری اسلامی از جمله روزنامه‌های حکومتی دولت اعتدال(اطلاعاتی-امنیتی) در ارتباط‌اند و تمام حرفشان تکرار حرف‌های فرماندار استان اصفهان بوده که مردم معترضین را تشویق به ترک محل اعتراض نموده و نهایتاً و در زمانی که دید معترضین حاضر در صحنه بنای افشای ماهیت کثیف و دروغگوی دولت اعتدال را دارند اقدام به استفاده از نیروی نظامی نموده و معترضین را پراکنده نمود تا امنیت دولت اعتدال برقرار شده و اسیدپاشان(در یک کلیت) که تاریخی به قدمت جمهوری اسلامی دارند همچنان در سایه امنیت باشند و معترضین که قربانی سیاست‌های ارتجاعی و ضد زن حکومت هستند مورد تعقیب و گریز قرار گیرند.

فرمان سرکوب اعتراضات آنچنان که پیش‌تر گفته شد، به دلیل ماهیت زن ستیز جمهوری اسلامی اساساً امر غیر قابل درکی نبوده که چیزی جز این توهم بر مناسبات حکومتی است. جمهوری اسلامی به عنوان بزرگترین جریان نقض کننده‌ی حقوق زنان و عدالت، هیچگاه و در هیچ موردی نمی‌تواند عدالت را برقرار کنند، چرا که در تاریخ سی ساله خود تنها داغ ننگین معدوم‌کردن عدالت و آرمان‌خواهان انقلابی را بر پیشانی دارد.

اما تحلیل نویسنده در خصوص چگونگی امکان برقراری عدالت در جمهوری اسلامی در خصوص وضعیت زنان این است که ستم بر زنان در جامعه‌ی ایران نه محدود به اسید پاشی بوده و نه با اتمام آن نیز، زنان ایران رهایی می‌یابند. تولید و بازتولید ستم بر زنان در جامعه‌‌ی تحت حکومت جمهوری اسلامی یک ضرورت است و تا روز موجودیت این حکومت به عنوان نماینده سرمایه داری ایران، ستم بر زنان در انواع مختلف‌اش، حال آنکه از هر قشر و طبقه‌ای که باشند ادامه خواهد داشت. واقعیت آن است مناسبات مردسالارانه نظامات طبقاتی برای ادامه حیات خویش ضرورتاً نیازمند اعمال ستم بر توده‌های مردم در اشکال گوناگون آن بوده، و هر چند هر از گاهی شعار رفع ستمی را سردهند، اما تقسیم کار ناعادلانه، همان ستم تحفیف یافته را می تواند فوراً شدت و حِدّت بخشد.

zanan-iran-women-tortured-executed-because-of-islam

 

البته در کنار سناریوهای بخشی از فعالین حکومتی که می‌خواهند مناسبات را به نفع حیات زن‌ستیزی در جامعه ادامه دهند باید به سناریوی احتمالی آتی خود حکومت نیز پرداخت. حکومت برای خاموش کردن اعتراضات مردمی، حال آنکه در ابتدا جدیت مسئله اسید‌پاشی را کتمان می‌کرد و برای حفظ مشروعیت دولت «اعتدال» و «امید» (که همین اینک بسیاری از رای دهندگان نیز به فوریت دارند از آن قطع امید می‌کنند) احتمالاً نیازمند آن خواهد بود که گروه اسیدپاشانِ مزدورِ سازمان یافته را قربانی منافع خویش نمایند و در این راستا عده ای را دستگیر، اعدام و یا زندانی نماید، ولی بر فعالین سیاسی استخوان خورد کرده و رادیکال پوشیده نیست که این عمل سازمانیافته حال آنکه شباهت عمیقی با سیاست‌های حکومت(با تمام جناحین) آن دارد چیزی نیست که توسط عده‌ای مذهبی تندرو و به صورت خودانگیخته رخ داده باشد آن هم در حالی که جریاناتی این چنینی چند دهه است که در دستگاه‌های امنیتی و پلیسی پایه داشته و از حمایت آن برخوردارند. در کل می توان گفت که هرگونه بازداشت و محاکمه ای در خصوص این پرونده بیش از آنکه نشانگر اجرای عدالت بر علیه زن‌ستیزان به توسط جریان زن ستیزحکومتی باشد، بیشتر ما را یاد ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای و تیم اطلاعاتی سعید امامی می‌اندازد. و نیز برای اثبات حکومتی بودن عملیات‌های اسید پاشی در سطح شهر همین کافی است که بگوئیم حکومت خود از این جنس بوده و بر همین اساس است که فعالین معترض به این عمل شنیع و زن ستیزانه را مورد پیگرد و سرکوب قرار می‌دهد. پس بر همین اساس مبلغین سکوت در برابر این عمل شنیع که خیابانها را بر زنان جامعه ناامن‌تر از پیش می‌گرداند در واقع به مانند دوره انتخابات مبلغ آن چیزی هستند که حکومت از آنها طلب می‌کند. در یک جمله گوش فرا دادن به خزعبلاتی از این دست حال آنکه از دهان یک راست و یا  یک چپ حکومتی بیرون بیاید در واقع چیزی جز ادامه حیات زن‌ستیزی به شنیع‌ترین و وحشیانه‌ترین شکل آن نیست.

واقعیت و ضرورت ها، چه باید کرد!

آنچه قدر مسلم است، حکومت‌های سرمایه داری-امپریالیستی با هرآنچه پیشرفت علمی بشر و سهولت در امر تولید و هزارالبته به دلیل توسعه و رشد کار فکری و نزدیکی‌اش به اهمیت کار یدی، چیزی که جامعه سرمایه‌داری را از دوران پیش خود(شیوه های تولید دهقانی و برده‌داری) متمایز می‌کند، زمینه را برای حضور زنان در حیاط اجتماعی بشریت فراهم آورده ولی این امر از حاشیه تنگ‌نظرانه مغز سرمایه‌داران خطور نکرده که نظام سرمایه‌داری به عنوان یکی از اشکال جامعه طبقاتی، ادامه حیات‌اش در عرصه سیاست(که جمهوری اسلامی نیز یکی از آنان است)وابسته به است بر حضور زنان در مناسبات تولیدی. این مناسبات تولیدیِ انبوه که در انبوه‌سازی نیز می توان سرمایه را متمایز از اعصار پیشین خواند، از سویی با مدرنیزه نمودن صنایع، فشار را از روی تن نیروهای تولیدی کاسته، اما در عین حال فشار تحمل ناپذیر را بر فکر آنان افزوده است. یعنی اگر در اعصار گذشته فرد به دلیل جایگاه فرودست‌اش می‌بایست بیشتر کار یدی می‌نموده و کار فکری را به اربابان واگذار می‌نمود، اما در عصر جدید، نظام سرمایه با مدرنیزه نمودن شیوه تولید که پاسخگوی یک بازار جهانی باشد، زمینه‌ی استثمار فکری نیروهای مولده را نیز فراهم آورد.

zanan-iran

در واقع در چنین دورانی است که زن به عنوان نیروی کار ارزان در مناسبات تولیدی‌ای که سرمایه از آن آنچنان قوای بدنی‌ای نیز طلب نمی‌کند وارد عرصه تولید شده و برای خود مقامی در خارج از خانه کسب نمود. این تغییرات در کشورهایی چون ایران هرچند دیرتر از بسیار نقاط دیگر جهان و با تفاوت های گاهاً بزرگی رخ داد، اما در نهایت حکومت‌های سرمایه‌داری را که تابع زیربنای اقتصادی خود هستند، در قانون‌های نانوشته وادار بدان ساخت که حضور اجتماعی و اقتصادی زنان را به مانند دیگر حکومت‌های سرمایه‌داری به رسمیت بشناسند، هر چند که این امر هنوز و به اندازه کشورهای توسعه یافته و امپریالیستی در کشورهایی چون ایران اتفاق نیافتاده و دلیل این نیز، صرفاً نه ماهیت اسلامی حکومت ایران که در واقع بدان جهت است که شیوه تولید سرمایه‌دارانه در ایران هنوز بدان درجه از رشد صنعتی نرسیده که بتواند به مانند کشورهای امپریالیستی(پیشرفته) زنان را درگیر امر تولید برای انباشت سرمایه و سود نمایند و از این روی است که همین شیوه تولید نه چندان پیشرفته در ایران، سرمایه‌داری را در این خصوص وادار بدان می‌نماید که شیوه حکومتی سیاسی‌اش، مبتنی بر مناسبات اقتصادی خودش بوده و از ورود بی مهابای زنان به دورن مناسبات اجتماعی مهار بزند، چرا که کلیت سرمایه‌داری ایران نه دارای بازار گسترده جهانی بوده و نه در بسیاری از موارد دسترسی به صنعت تکنولوژیکی که نیروی کار یدی کمتری طلب می‌کند را دارد.

zanan-iran-eshteghal

 البته و بی‌تردید باید گفت که در درون صفوف آن بخشی از سرمایه‌داران که امکان دستیابی به صنعت مدرن را داشته یا دارند، استقبال از حضور اجتماعی زنان به عنوان نیروی کار ارزان وجود داشته و خواهد داشت. چرا که حضور چنین نیروی کار ارزانی که در واحد تولیدی صنعتی مدرن همان کاری را می کند که یک مرد کارگر، موجبات آنرا فراهم می‌آورد تا به عنوان جناح نئولیبرال سرمایه از حضور زنان در عرصه اجتماعی و حتی گاهاً سیاسی حمایت نموده یا دست کم نسبت به سیاست‌ها و سنن پیشین حکومت بی‌اهمیت باشد و درست در همین مقطع است که آن از بخش از سرمایه‌داران سنتی که واحدهای تولیدی‌شان در رقابت با واحدهای تولیدی‌ای که توانایی تولید انبوه با نیروی‌ کار کمتر و ارزان‌تر را دارند در تضاد قرار گرفته و برای کاهش توانِ بخشِ مدرنیزه‌ شده‌ی تولید که زنان را در امر تولید سرمایه‌دارانه سهیم می‌نماید تحت لوای اصول اسلامی و … شروع به تاختن ‌می نمایند که از منظر نویسنده این مطلب، اسید پاشی‌های اخیر و حملات لفظی بخشی از مراجع مذهبی نسبت به پوشش و حضور زنان جدای از این امر نبوده و مستقیماً با آن در ارتباط است.

zanan-iran-axion

در واقع، ضرورت برای بخشی از سرمایه حضور نیروی کار زنان و به همین تعبیر حضور اجتماعی آنان را ایجاب کرده و بخش دیگر سرمایه منافع‌اش را در عدم حضور نیروی زنان در عرصه‌ی اجتماع و محدود شدن‌اش به نیروی کار خانگی می‌بینید. و واقعیت آن است که بخشی از زنان(خصوصاً شهر نشین) سالهاست که در مناسبات تولیدی نقش ایفا نموده و در دل تضادهای جناحین سرمایه‌داری، اضافه بر مطالبات و توسعه منافع صنفی خود، به عنوان حاملین ستم‌مضاعف در جامعه‌ی مردسالار در پی منافع اجتماعی و سیاسی خود نیز هستند، چرا که ایشان بر خلاف گذشته در مناسبات تولیدی و اجتماعی نقش ایفا نموده و از این روی خود را در تعیین حق سرنوشت خود دخیل و دارای توان مبارزه در اشکال گوناگون‌اش می‌دانند. اگر تا پیش از این در جامعه‌ای چون ایران، مطالبه‌ی حق زنان به درون محیط خانه و خانواده بر اساس سنن مذهبی و اخلاقی محدود می‌گردید، وضع از این پس متفاوت است. زنِ امروز اضافه بر مطالبات اقتصادی خود در مناسبات تولیدی، به دلیل حمل ستم مضاعف جنسیتی که ناشی از مناسبات مردسالارانه نظام طبقاتی سرمایه‌داری است، دارای مطالباتی است که در سپهر اجتماعی(نه لزوماً صنفی و اقتصادی) تنها از طریق یک حرکت عمومی سیاسی تامین می‌گردد و این همان چیزی است که عموم سرمایه‌داری در ایران و خصوصاً جناح سنتی آن را وادار به سرکوب آنها می‌دارد، چرا که ایشان خود بهتر از هر کس می‌دانند که قدرت تغییر زنان به عنوان شکل دهندگان نیمی از جامعه که همگی در یک درد و مسئله، یعنی ستم جنسیتی مشترک هستند امکان آنرا فراهم می‌آورد تا ریشه های نظام طبقاتی سرمایه داری(که به مانند تمامی نظامات گذشته طبقاتی مبتنی بر مردسالاری است) را به لرزه درآورند، چرا که جنبش نوین زنان این بار نه بر پایه منافع فردی و خانوادگی که بر اساس منافع جمعی(نیمی از جامعه) قرار گرفته و هر لحظه خیزش آنها امکان تغییر اساسی بسیاری از امور را فراهم می‌آورد. در خصوص گستردگی این جنبش بالقوه که در متن از آن به عنوان جنبش خاموش زنان ایران یاد کردیم ذکر همین نکته بس که خیل زیاد مردان مترقی که با مناسبات کنونی جامعه مشکل اساسی دارند نیز خود را در همپیمانی با این جنبش دانسته و خواهان گذار از جامعه مردسالارانه به جامعه ای بنیاداً متفاوت هستند و این خود نکته‌ای جالب توجه است که می تواند این جنبش را از باقی جنبش‌های بالفعل و بالقوه موجود در جامعه متمایز کند.

zanan-mobarezah_mosalahaneh

البته ذکر این نکته لازم است که جنبش زنان هنوز در دوران جنینی خود به سر برده و تا امروزِ روز دارای محدودیت های نظری و تشکیلاتی بسیار است و از همین روی یکی از اساسی‌ترین وظایف نیروهای مترقی موجود در جنبش زنان و همپیمانان آنان می‌بایست طرح سوال «چه باید کرد؟» در برابر این واقعیت زن‌ستیز برای گذار به مناسبات و جامعه‌ای بنیاداً متفاوت باشد.

پانویس:

  1. حجت الاسلام سید مجتبی میردامادی، امام جمعه اصفهان چند روز پیش از اسیدپاشی‌های رخ داده در اصفهان اظهار داشته بود که: مسئله حجاب دیگر از حد تذکر گذشته است. برای مقابله با بدحجابی باید چوب تر را بالا برد و باید از نیروی قهری استفاده کرد. 

دوشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۳ ه‍.ش.

******************

منبع: وبسایت حق نان

http://haghenan.blogspot.no/2014/11/blog-post.html

فراخوان دعوت به آکسیون علیه اسید پاشی به زنان در ایران

فراخوان دعوت به آکسیون علیه

 اسید پاشی به زنان در ایران

 

رژیم جنایت کار جمهوری اسلامی ایران طی اقدامات ننگین اسید پاشی اخیر بار دیگر با زنان اعلام جنگی خونین نمود. بر کسی پوشیده نیست که هر چند حجاب زنان و فرودستی او همواره مهم ترین رکن ایدئولوژیک سیاسی نظام جمهوری اسلامی بوده است اما گذشت بیش از 35 سال فشار و سرکوب سیستماتیک این رژیم بر زنان هنوز نتوانسته است زنان را به تبعیت از این قانون ارتجاعی مردسالارانه درآورد.

رژیم جمهوری اسلامی امروز با وجود اعمال زن ستیزانه ترین قوانین و مجازات ها از سنگسار گرفته تا طرح های صیانت از حریم عفاف و حجاب، افزایش جمعیت، تا طرح اخیر حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر در راستای به قول خودشان استفاده از «نیروی قهر» و اسید پاشی بر زنان، هنوز در مقابل مقاومت زنان به زانو درافتاده است. زنانی که پتانسیل شورش گری و طغیان انفجاری شان ستون فقرات این رژیم ارتجاعی را به لرزه درآورده است و از این روست که برای حفظ خود دست به وحشیانه ترین سرکوب ها می زند تا بتواند با ایجاد رعب و وحشت و سرکوب نیمی از جامعه کنترل تمام جامعه را در دست بگیرد. هر چند اعتراضات گسترده زنان و مردان نشان داد که در برابر سیاست های ددمنشانه ی این رژیم تسلیم نخواهند شد.

از این رو سازمان زنان 8 مارس در لندن در نظر دارد آکسیونی را در راستای محکوم کردن این اقدام وحشیانه و افشای تضاد خصمانه و حل نشدنی رژیم اسلامی ایران با زنان بر گزار کند و از عموم آزادی خواهان و نیروهای مترقی دعوت می کند که به این آکسیون اعتراضی بپیوندند تا بار دیگر فریاد برآوریم که معیار آزادی جامعه آزادی زنان است. فریاد برآوریم که فرودستی زن فرودستی بشریت است. فریاد برآوریم که بدن زن متعلق به خود او و پوشش زن انتخاب برحق اوست…فریاد برآوریم که اعدام ریحانه و ریحانه ها محکوم است و سیستم قضایی ضد زن اسلامی را به زباله دان تاریخ خواهیم سپرد. این که ما خواهان مجازاتی شدید برای عاملین این جنایات هستیم و این مجازات چیزی جز سرنگونی انقلابی رژیم جمهوری اسلامی ایران نیست.

 

زمان: شنبه 1 نوامبر 2014 از ساعت11 تا 1

مکان: میدان ترافالگار، مقابل نشنال گالری

 

سازمان زنان 8 مارس (ایران- افغانستان)- انگلستان

اکتبر 2014

http://www.8mars.com

 ****

منبع: وبسایت سازمان زنان هشت مارس

http://8mars.com/browsf.php?c=1078&Id=139

گفتمانی که اسیدپاش تربیت می‌کند

acid pashi

تجمع اعتراضی مردم اصفهان در واکنش به حملات اسیدپاشی اخیر در این شهر

گفتمانی که اسیدپاش تربیت می‌کند

سعید پیوندی (جامعه شناس)

حادثه اسید پاشیدن به صورت دختران و زنان در اصفهان این پرسش اساسی را به میان می‌آورد که چگونه در کشوری که حکومتش عنوان اسلامی دارد و دستگاه قضایی و انتظامی آن همه جا به دقت مراقب رفتار مردم هستند باز هم کسانی پیدا می‌شوند که «خودسرانه» و فراتر از قانون دست به چنین اقداماتی فجیعی بزنند. چگونه در این کشور افرادی به خود اجازه می‌دهند به نام دین و یا هر باوری چنین سرنوشت ظالمانه و ضد انسانی را به کسانی که سبک زندگی متفاوتی دارند تحمیل کنند؟ کدام روانشناسی و کدام فرهنگ بستر چنین خشونت‌هایی علیه زنان در جامعه را فراهم می‌کند؟ چرا تفاوت‌های سبک زندگی و نوع پوشش که پدیده عادی در کشورهای دیگر دنیاست تا این اندازه در جامعه ما تنش‌آفرین و مشکل‌ساز است؟

پاسخ این پرسش‌ها را شاید پیش از هر چیز بتوان در متن جامعه‌ای جستجو کرد که زمینه‌ساز اسیدپاشی و یا رفتارهای خشونت آمیز دیگر علیه زنان می‌شود. اکنون سال‌هاست گفتمان بخشی از نهادهای رسمی این یا آن شیوه بودن، زندگی کردن، لباس پوشیدن، آرایش کردن، طرز فکر و باور دینی و سیاسی غیرخودی‌ها را نشانه رفته است. این گفتمان هویتی پرخاشجویانه رفتار و سبک زندگی گروه‌هایی را به سلیقه و با معیارهای خود منفی، شیطانی و ضد دین جلوه می‌دهد و دیگرانی را هم مومن و مسلمان واقعی و انقلابی قلمداد می‌کند. در این درک عده‌ای طرفدار انقلاب، پیرو ولایت، مسلمان واقعی… می‌شوند و کسان دیگر هم بدحجاب و بی‌حجاب، منحرف، فریب‌خورده، سکولار، بهایی، ساکن فتنه، ضدانقلاب فراری، بی‌بصیرت… نام می‌گیرند. گروه اول خودی و مشروع هستند و گروه دوم غیر خودی، دشمن و شیطان. نگاهی به خبرهای روزانه نشان می‌دهد چگونه محافلی شب و روز با معیارهای هویتی خودساخته مشغول تقسیم مردم به گروه‌های متخاصم و دشمن یکدیگر هستند. این چنین است که جامعه ما در طول ۳۶ سال گذشته چند پاره شده و گروهی در برابر دیگران قرار داده می‌شوند، و این داستان تلخ تکراری هر روز به گونه‌ای آرامش را از جامعه بازمیستاند و زمینه‌ساز چنین وقایع شومی می‌شود.

چند کشور در دنیا سراغ دارید که دست‌اندرکاران و یا دست‌کم بخشی از آنها در جامه سیاست و یا دین این گونه با مردم خود برخورد کنند؟ چند کشور در دنیا را می‌توان یافت که در آن کسانی تا این اندازه در جدا کردن مردم از یکدیگر، از در برابر هم قرار دادن هویت‌های متفاوت و تزریق سم تنفر از دیگری در ذهن جامعه پیگیر و سمج باشند؟ 

برای ریشه‌یابی زمینه‌های روانی و فرهنگی پدیده اسیدپاشی کافیست رویدادهای یک سال گذشته را در ارتباط با جامعه زنان ایران مرور کرد. اکنون ماه‌هاست تربیون‌های نماز جمعه، بسیاری از مساجد و صدا و سیما در انحصار کسانی است که بزرگترین مشکل جامعه امروز ایران را نه فقر، گرانی، اعتیاد، نابودی محیط زیست که مسئله حجاب زنان می‌بینند. هفته‌ای نیست که در نماز جمعه تهران، مشهد و برخی دیگر از شهرهای بزرگ برای زنان خط و نشان کشیده نشود، فغان سخنرانان از بی‌حجابی و فحشا به آسمان نرود و شعارهایی مانند «مرگ بر بی‌حجاب» در دهان نمازگزاران گذاشته نشود. مگر امام جمعه اصفهان چندی پیش زنان «بدحجاب» را تهدید به فراتر رفتن از «تذکر لسانی» نکرده بود؟ مگر انصار حزب الله با پشتگرمی مراکز قدرت بطور علنی شمشیر داموکلس لشکرکشی به خیابان‌ها برای برخورد با «بدحجابی» را بر فراز سر جامعه نیاویخته است؟

صدا و سیما ماه‌هاست شماری از برنامه‌هایش را در اختیار کسانی قرار داده که نگاهی بسیار سنتی و عقب‌مانده به زنان دارند، دینداری زن را همسنگ مادر و همسر  خوب بودن، اطاعت از مرد و کار نکردن در بیرون از خانه می‌دانند، به زنان «بدحجاب» وعده آتش جهنم و عذاب الهی می‌دهند و از گناهان بزرگی سخن می‌گویند که گویا بخاطر «بدحجابی» دامن جامعه ما را گرفته است. کار به آنجا رسیده  که برای نخستین بار زنانی با روبند و حجاب کامل در برابر دوربین قرار می‌گیرند و نام این رفتارها را هم اسلام واقعی می گذارند.

مجلس به عنوان نهاد رسمی با این هجوم سازمان‌یافته به زنان چگونه برخورد کرده است؟ بیشتر قوانینی که در یک سال پیش در رابطه با زنان تصویب شده‌اند سمت و سویی زن‌ستیزانه و با هدف محدود کردن حضور آنها در جامعه و بازار کار را دارند. طرحی که هم‌اکنون در مجلس برای قانونی کردن دخالت «آمران به  معروف» در خیابان‌ها در حال رای‌گیری است چیزی نیست جز به رسمیت شناختن اشکال گوناگون خشونت روزمره متعصبان مذهبی علیه زنان.

اسیدپاشی در متن جامعه‌ای که گفتمان غالب بخشی از نهادهای رسمی و فضای مذهبی پر از کینه و نفرت از غیرخودی است شکل می‌گیرد. پیام مستقیم و غیرمستقیم این گفتمان منفی گسترش فرهنگ طرد، عدم مدارا، خشونت و تقسیم جامعه به گروه‌های متخاصم و جدا از یکدیگر است. گفتمانی که با واقعیت جامعه شهروندی و چند هویتی امروزی بیگانه است و هنوز در رویای بازگشت به جامعه بسته و تک هویتی قرن‌های پیش به‌سرمی‌برد. این گفتمان است که به بخشی از مردم می‌آموزد در زندگی خصوصی دیگران دخالت کنند، نوع حجاب، لباس و آرایش و یا سبک زندگی کسان دیگر را به خود مربوط بدانند و بخواهند به نام دین و یا ارزش‌های دینی به اذیت و آزار بقیه مردم دست زنند. اسیدپاشان در این فضا تنفس می‌کنند و با این گفتمان تربیت می‌شوند، تنفر از دیگری را درونی می‌کنند و به خود اجازه می‌دهند به نام باورها و ارزش‌های دینی به زنانی که حجابشان مطابق سلیقه آنها نیست این چنین بی‌رحمانه و کین‌توزانه حمله کنند.

پدیده اسیدپاشی به بعد آسیب‌شناسانه دیگر جامعه ایران یعنی تداخل گفتمان‌ها در عرصه عمومی و جایگاه ابزاری قانون و نهادهای رسمی هم بازمی‌گردد. حکومت دینی در ایران سبب شده روحانیون، نهادهای وابسته به آنها و یا گروه‌های مذهبی دست خود را برای دخالت‌های غیرقانونی در عرصه عمومی باز ببینند. برای بسیاری از آنها قانون تا آنجایی مشروعیت دارد که با سلیقه و نگاه آنها در تناقض قرار نگیرد. این دوگانگی بیش از سه دهه است که سرچشمه بسیاری از تنش‌های مهم اجتماعی و سیاسی در ایران است. زمانی که معیار نه یک قانون ملی و یکسان برای همه و نه برابری همه در برابر قانون که خوانش شخصی و گروهی از دین باشد، آنگاه کسانی به خود اجازه می‌دهند با چماق دین بر سر مردم بکوبند و به صورت زنان بی‌گناه اسید بپاشند. چرا که آنها به خوبی می‌دانند که در کشوری که مصلحت دین و نظام حرف آخر را می‌زند فرار از مجازات و قانون کار چندان دشواری نیست. آنها خود را برتر از قانون می‌دانند و مشروعیت خود را از جای دیگری کسب می‌کنند. گویی قانون و مجازات برای دیگران و غیرخودی‌هاست. اگر کسی غیرخودی باشد یک شبه می‌توان او را به اعتراف واداشت، محاکمه کرد، به زندان انداخت و یا حتا به چوبه دار سپرد و اگر خودی باشد می‌توان مانند ماجرای کهریزک پرونده را سال‌ها و سال‌ها باز نگه داشت و این دست و آن دست کرد تا آب‌ها از آسیاب بیفتد. این رفتارها از سوی قوه قضایی، برخی از نهادهای قدرت و یا نیروهای انتظامی پیام آشکاری برای اسیدپاش، «آمران به معروف» و همه کسانی دارد که درست مانند داعش و طالبان می‌خواهند با زور مردم را وادار به پذیرش ارزش‌های دینی کنند.  

تقسیم افراد جامعه بر پایه رابطه با دین و نوع دینداری و سبک و سیاق زندگی از سال ۱۳۵۷ ریشه بسیاری از مشکلات و آسیب‌های اجتماعی است. در این جامعه مردم به جای یادگرفتن مدارا، احترام گذاشتن و پذیرش دیگریٍ متفاوت و همزیستی هویت‌ها و سلیقه‌های گوناگون در برابر یکدیگر قرار داده شده‌اند. از این پدیده شاید بتوان به عنوان بیماری فراگیر اجتماعی در ایران یاد کرد که روح جامعه ما ناآرام کرده و آن را آزار می‌دهد.

رابطه با دین و چند و چون دینداری، نوع پوشش لباس و سبک زندگی بخشی از حوزه خصوصی مردم است. ۳۶ سال تلاش برای یکسان‌سازی هویتی جز تنش‌های دایمی، نفرت و جداسری ره‌آوردی دیگری برای جامعه ما نداشته است. هیچ کشوری در دنیا بر پایه یک مذهب و یا یک قرائت از مذهب شکل نگرفته است. تنوع هویتی و فرهنگی و همزیستی سلیقه‌ها و سبک‌های متفاوت زندگی یکی از شاخص‌های مهم جامعه مدرن و یکی از نشانه‌های دموکراتیک بودن یک جامعه و احترام آن به حقوق اولیه و طبیعی مردم به شمار می‌رود. این همزیستی هویت‌ها و سبک زندگی‌های گوناگون در درون جامعه مدرن همزمان نوعی یادگیری و بخشی از فرهنگ شهروندی است که با کمک نهادهای رسمی و جامعه مدنی می‌تواند شکل گیرد. فقط با به رسمیت شناختن این واقعیت ساختاری است که جامعه به جای چند پاره شدن، پرخاشجویی، تنفر داشتن و زندگی کردن با تنش‌های مداوم و تراژدی‌هایی مانند اسیدپاشی به صورت دختران و زنان بیگناه می‌تواند راهی برای همزیستی مسالمت‌آمیز و انسانی گروه‌های متفاوت پیدا کند. اسیدپاشی فقط پیامد یک عمل خودسرانه نیست. باید به سراغ زمینه‌های فکری و فرهنگی و نیز قانونی شکل‌گیری چنین رفتارهایی نیز رفت.

۱۳۹۳/۰۸/۰۲

**********

منبع: وبسایت رادیو فردا

http://www.radiofarda.com/content/f9-iran-acid-attacks-roots/26653914.html

عکس‌های تجمع امروز در اعتراض به اسیدپاشی‌های اصفهان

به دنبال اسیدپاشی‌های روزهای گذشته در اصفهان، صبح امروز تجمعات مختلفی در شهرهای تهران و اصفهان برگزار شد. مردم با شعارهایی علیه دستگاه قضایی و پلیس، خواستار رسیدگی به این پرونده شدند.

01

تجمع‌های اعتراضی امروز نسبت به مسئله اسیدپاشی روزهای گذشته در مقابل مجلس شورای اسلامی در تهران و مقابل دادگستری شهر اصفهان انجام شد.

02

تجمع‌کنندگان در برابر ساختمان دادگستری اصفهان شعارهایی چون «این سکوت، حمایت از داعش است» سر دادند.

03

تجمع صبح امروز مردم اصفهان در اعتراض به بی‌توجهی به اسیدپاشی‌های اخیر در این شهر

04

تجمع صبح امروز مردم اصفهان در اعتراض به بی‌توجهی به اسیدپاشی‌های اخیر در این شهر

05

«زاینده‌رود خشک شده، اسیدپاشی مد شده» و «ای کم‌تر از داعشی، اسید به ما می‌پاشی» از دیگر شعارهایی است که در تجمع اعتراضی اصفهان شنیده شد.

06

به گفته شاهدان عینی در اصفهان، این تجمع با دخالت نیروی انتظامی به خشونت کشیده شد.

07

شرکت‌کنندگان در این تجمع در شبکه‌های اجتماعی گفته‌اند، نیروی انتظامی با گاز اشک‌آور به معترضان حمله کرده‌است.

08

تجمع صبح امروز مردم اصفهان در اعتراض به بی‌توجهی به اسیدپاشی‌های اخیر در این شهر

09

صبح امروز همچنین حسن روحانی در برابر ماجرای اسیدپاشی واکنش نشان داد. او گفت که امر به معروف اختصاص به دسته و گروه خاصی ندارد و بورسیه غیرقانونی هم منکر است، فقط حجاب را منکر ندانید.

10

روحانی با اشاره به اسیدپاشی‌های اصفهان و ارتباط آن با امر به معروف و نهی از منکر هشدار داد: «مبادا روزی امر به معروف و نهی از منکر وسیله‌ای برای تفرقه و جدایی آحاد جامعه از یکدیگر باشد. امر به معروف و نهی از منکر اختصاص به هیچ فرد و جناح و دسته‌ای ندارد. همه باید یکدیگر را به خیر و صلاح معروف و عمل شایسته دعوت کنیم و اگر فردی یا جمعی خدای ناکرده از مسیر هدایت فاصله گرفت آن را از منکر نهی کنیم.»

11

تجمع مردم اصفهان در اعتراض به بی‌توجهی به اسیدپاشی‌های اخیر در این شهر

12

تجمع صبح امروز مردم اصفهان در اعتراض به بی‌توجهی به اسیدپاشی‌های اخیر در این شهر

13

صبح امروز همچنین فرمانده نیروی انتظامی از کشف سرنخ های جدید در ماجرای اسیدپاشی زنجیره‌ای در استان اصفهان خبر داد و گفت: «بر اساس اظهارات قربانیان در چند روز اخیر به نظر می‌رسد ضارب یک نفر بوده که پی‌گیری نیروی انتظامی برای شناسایی او ادامه دارد.»

14

تجمع مردم اصفهان در اعتراض به بی‌توجهی به اسیدپاشی‌های اخیر در این شهر

15

فرمانده پلیس همچنین اضافه کرده، تاکنون انگیزه عامل یا عاملان این اقدام برای پلیس مشخص نشده است.

16

شماری دیگر از مقام‌های جمهوری اسلامی گفته‌اند، عامل یا عاملان این اقدام انگیزه «شخصی» داشته‌اند و یا بیمار روانی هستند.

17

گروه دیگری از همین مسئولان مدعی شده‌اند که اسید‌پاش‌ها با سرویس‌های اطلاعاتی غرب در ارتباط هستند.

18

تجمع صبح امروز مردم اصفهان در اعتراض به بی‌توجهی به اسیدپاشی‌های اخیر در این شهر

19

غلامحسین محسنی اژه‌ای، سخنگوی قوه قضائیه، پیش از این گفته بود که ارتباط اسیدپاشی‌ها با بی‌حجابی تأیید نشده‌ است.

20

با وجود گستردگی ابعاد این حادثه در اصفهان و حمله به زنان اصفهانی با اسید، هنوز اطلاع‌رسانی روشنی از سوی مقامات و مسوولان در این زمینه صورت نگرفته و از شناسایی و دستگیری فرد یا افراد اسیدپاش هم خبری اعلام نشده است.

22.10.2014

**********

منبع: وبسایت دویچه وله فارسی

http://www.dw.de/%D8%B9%DA%A9%D8%B3%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B6-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%BE%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86/g-18012337

فراخوان گزارشگران: حملات اسید پاشی به زنان آزاده کشورمان را محکوم می کنیم!

farakhan

فراخوان گزارشگران:

حملات اسید پاشی به زنان آزاده کشورمان را محکوم می کنیم!

مجلس شورای اسلامی، کلیات طرح حمایت از «آمران به معروف و ناهیان از منکر» را به تصویب رساند و بدین ترتیب عملیات جنایتکارانه انصار حزب اله و ایادی شرور و چماقدار را مانند گذشته تحت حمایت خود قرار داد. زنان ایران به دفاع از حقوق پایمال شده خویش همواره در صف مقدم مقاومت و اعتراض علیه سیاست های جمهوری اسلامی بوده اند، امری که همواره خاری در چشم حاکمیت زن ستیز اسلامی بوده است.جمهوری اسلامی بر طبق موازین شرعی خود تا کنون از هیچ ستم و جنایتی در مقابل برابری طلبی زنان آزاده ایران فروگذار نکرده است.در تداوم چنین سیاستی، هم اکنون حضور دوباره اراذل و اوباش رژیم در کوچه و خیابان را شاهدیم، اراذل و اوباشی که به  زنان جوان به بهانه بد حجابی حمله می کنند و طی سی پنج سال گذشته زندگی بسیاری از آنها را به نابودی کشانده اند. در واقع حکومت اسلامی ایران، در همراستایی با حکومت اسلامی داعش، زنان و دختران در ایران را نشانه گرفته است و این یک تروریسم هدفمند حکومتی است.

تا کنون و برطبق گزارشات منتشر شده، حداقل شش زن جوان قربانی اسید پاشی، تنها در بیمارستان فیض اصفهان بستری شده‌ اند. مسئولین انتظامی در تلاش بوده اند تا این وقایع زنجیره ای را به اختلافات شخصی و خانوادگی مرتبط سازند. همزمانی این حوادث با مباحثات اخیر میان حکومتیان و همچنین طرح تصویب اختیارات فرا قانونی ( قوانین جمهوری اسلامی ) برای انصار حزب اله و چماقداران حکومتی را همگان میدانند.

 سرهنگ حسین حسین زاده، جانشین فرمانده انتظامی، اصفهان خواستار آن شده است که در باره این جنایات دهشتبار اطلاع رسانی نشود و سایت ها در این باره ننویسند. پیش از آن یوسف طباطبایی‌نژاد، امام جمعه اصفهان، گفته بود که: «مسئله حجاب دیگر از حد تذکر گذشته است و برای مقابله با بدحجابی باید چوب‌‌ تر را بالا برد و از نیروی قهریه استفاده کرد. »

ما فعالین سیاسی اجتماعی و فرهنگی, نهادها و رسانه های آزاد ضمن محکوم کردن سیاستهای بغایت ارتجاعی جمهوری اسلامی در قبال زنان کشورمان, حملات  جنایت کارانه اسید پاشی مزدوران رژیم به زنان در اصفهان را بشدت محکوم نموده و واکنش جهانی نهادهای دمکراتیک, مدافعان حقوق انسانی و بویژه  مدافعان حقوق زنان کشورمان را خواستاریم.

19.10.2014

گزارشگران

 

آدرس برای ارسال اسامی و نهادها و رسانه ها

gozareshgar1001@yahoo.de

 

رونوشت به زبانهای رایج به نهادهای دمکراتیک و مدافع حقوق زنان

 

اسامی:

 

ابراهیم آوخ – فعال سیاسی

اسماعیل فتاحی – فعال حقوق بشر

آرش کمانگر – روزنامه نگار و فعال سیاسی

امین بیات – فعال سیاسی

ایرج حیدری – فعال سیاسی

ایرج مصداقی – فعال حقوق بشر

اکبر دیلمی – فعال سیاسی

امیر میرزائیان – فعال سیاسی

احمد بخردطبع – فعال کارگری

احسان ثابت – فعال سیاسی

اکبر کریمیان – فعال حقوق بشر

آزاده دراه- فعال سیاسی

آمادور نویدی – وبلاگ گر سیاسی

احد نامور – فعال مدنی

باقر ابراهیم زاده – فعال سیاسی

بهرام چوبینه –  نویسنده

بهروز فراهانی – فعال کارگری

بهروز سورن – فعال سیاسی

پروین اشرفی – فعال سیاسی

بیژن سعید پور – فعال سیاسی

بینا داراب زند – فعال کارگری

بیژن جلالی فعال سیاسی چپ – مونترال

بهنام چنگائی – فعال سیاسی

پروین ریاحی –  فعال سیاسی

پویان انصاری – فعال سیاسی

پرویز داورپناه – فعال سیاسی

پرویز میرمکری – شاعر

پیروز زورچنگ – فعال سیاسی

تقی روزبه – تحلیلگر سیاسی

جواد دادستان –  سینماگر در تبعید

جمشید صفاپور – فعال سیاسی

حسن عزیزی – فعال سیاسی

حمیدرضا رحیمی – شاعر

حسن حسام – شاعر

حسن زرهی – روزنامه نگار

حسین نقی پور – فعال سیاسی و رسانه ای

حسن بیاتلو – فعال حقوق بشر

ح ریاحی – مترجم و فعال سیاسی

دیوارگر برهان – فعال کارگری

رضا پورکریمی – زندانی سیاسی سابق

رضا بی شتاب – شاعر

صديق جهانی –  فعال کارگری

سیروس بینا – پژوهشگر اقتصاد سياسی

سام قندچی – فعال سیاسی – ناشر

سیامک جهانبخش – فعال سیاسی

علی پیچگاه – فعال کارگری

علی‌ دماوندی – روزنامه نگار – فعال سیاسی

علی ندیمی – فعال سیاسی

عباس منصوران – فعال سیاسی

عزت ملکی فعال سیاسی –  مقیم ونکور کانادا

غلام عسگري –  فعال کارگري درتبعيد

فریدا آفاری – فعال جنبش زنان

فریبا ثابت – فعال جنبش زنان

فرهنگ قاسمی – فعال سیاسی – نویسنده

فرج آلیاری – فعال سیاسی

فرخ حیدری – زندانی سابق و فعال سیاسی

فرهاد مهدوی – فعال سیاسی

کیتاش شمس – فعال سیاسی

ک. الوند – فعال سیاسی

کامی رحیمی – فعال حقوق بشر

مینا پویا – فعال جنبش زنان

مریم البرزی – فعال جنبش زنان

مینو همیلی – فعال پناهندگی – فعال جنبش زنان

مینا انتظاری – زندانی سابق و فعال سیاسی

مهرداد مهرپور محمدی – نویسنده و روزنامه نگار

محمود خادمی – فعال سیاسی

مجتبی نظری – فعال سیاسی

مقصود کاسبی – فعال سیاسی

 م. راد – فعال سیاسی

محمد علی سیداحمدی  – فعال سیاسی

نسرین احمدی – فعال جنبش زنان

ناهید ناظمی – فعال جنبش زنان

ندا نوآور – فعال حقوق بشر

نیلوفر شیدمهر-  تهیه کننده برنامه ی رادیویی صدای زنان ایران-رادیو کوآپ ونکوور

نسرین الماسی – روزنامه نگار

هدایت سلطان زاده – تحلیلگر سیاسی

یوسف زرکار – فعال سیاسی

یاور اعتماد –  روزنامه نگار

 

 

 

نهادها:

 

سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی وعقیدتی در ایران ـ پاریس

کمیته دفاع از آزادی و برابری در ایران – وین

جامعه رنگین کمان

رادیو آوا بخش فارسی رادیو فلورا در هانوفر- آلمان

 

رسانه ها:

 

سایت لجور

http://www.lajvar.se

 

سايت اتحاد کارگری

http://etehad.se

 

سایت سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان

http://hro-kurd.net

 

سایت آزادی بیان

http://www.azadi-b.com

 

 سایت راه کارگر

 http://www.rahekaregar.com

 

 سایت علیه ستم جنسیتی 

http://www.asj-iran.com

 

نشریه شهروند

http://www.shahrvand.com

 

سایت ایرانسکوپ

http://www.ghandchi.com

 

وبلاگ احترام آزادی

http://www.ehterameazadi.blogspot.de

 

سایت پژواک ایران

http://www.pezhvakeiran.com

 

سایت رنگین کمان

http://rangin-kaman.org

 

هزل دات کام

http://www.hazl.com

 

وبلاگ تقی روزبه

www.taghi-roozbeh.blogspot.com

 

سایت دگرگونی

http://www.degarguny.com

 

بازآفرینی واقعیت ها

http://bazaferinieazad.blogspot.fr

 

برسان سلام یاران

http://www.mina-entezari.blogspot.com

 

البرز ما

http://aleborzma.wordpress.com

 

وبلاگ محمود خادمی

http://mahmoudkhademi.de

 

وبلاگ ایرج مصداقی

http://www.irajmesdaghi.com

 

وبلاگ پرتو

https://partov.wordpress.com

 

وبلاگ رضا بی شتاب

http://rezabishetab.blogfa.com

 

شقایق های دشت سوخته

http://www.farrokh-heidari.blogspot.com

 

وبلاگ بینا داراب زند

http://binadarabzand.info

 

ویلاگ اشتراک

http://eshtrak.wordpress.com

 

وبلاگ بیداری

http://hhh59b.blogspot.co.at

 

وبلاگ گزارشگران

http://gozareshgaran1.wordpress.com

 

سایت گزارشگران

http://www.gozareshgar.com

حمایت ها ادامه دارد…

*********************

منبع: وبسایت گزارشگران

http://www.gozareshgar.com/10.html?&tx_ttnews[tt_news]=24571&tx_ttnews[backPid]=23&cHash=a2414662d3f8992bd40a8876aba311fa

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: